Babam ve annem gelmişti memleketten yıllar sonra evimize. Eşim ve ben çok sevinmiştik. Çocuklarımız ise dede ve babaanneleriyle geçirecekleri günlerin planlarını bile yapmışlardı. Evimiz bayram yerine dönmüştü sanki. Geldikleri günün gece yarısına kadar hasret giderdik hep birlikte.
Babam bana "baba dostlarını" sordu tek tek. Kimlerle görüştüğümü anlattım ona. İçlerinden birini çok severdi. Hele birkaç gün içinde o dostunun da içlerinde bulunduğu bir gurup meslektaşımla bir araya geleceğimi duyunca pek keyiflendi. İşte ne olduysa akşam oldu. Biraz geç kalacaktım toplantıya. Bu yüzden arkadaşıma rica ettim babamı toplantının olacağı adrese götürmesini. Sağ olsun kırmadı beni.
Toplantıya geç de olsa katılmıştım. Babama gözüm takıldı bir an. Sanki sevinmemişti orada olduğuna, durgundu azıcık. Dostlarıyla hasret giderdi bol bol ve geceyi yarılamadan evimize geri döndük. Yatma hazırlıkları bitince "Hayırlı geceler" demek için odalarının kapısını çalmak için yaptığım hamle içeriden gelen  derin hıçkırık sesiyle yarım kaldı. Evet babam iç çeke çeke ağlıyordu. Müsaade istemeden daldım odaya. Ben daha bir şey sormadan babam göz pınarlarını kurularken  yanına  oturmamı istedi ve "Oldu oğlum aferin sana" dedi.
Ne demek istediğini anlayamamıştım başlangıçta ta ki yıllar önceki ona verdiğim sözü hatırlatıncaya kadar.
"Hani sana yıllar önce sana kendini nasıl tanıtırsın" diye sorduğumda bana ne demiştin. Tabii ki "Adımı söylerim önce ama tanımazlarsa Ahmet Hoca'nın oğluyum" derim dediğimi hatırlattı bana. Peki ben sana ne demiştim hatırlıyor musun? Diye sorunca "Evet hatırladım baba" dedim. " Bak evlat şimdilik benimle anılıyorsun ve kendini bu şekilde tanıtıyorsun. Sen şunu istiyorum sadece; kendini öyle iyi ve doğru yetiştir ki, gün gelip bir yerde ben kendimi tanıtmaya çalışırken birileri "Haa o amca mı? Bizim ………Bey'in babası desin…
Meğer o akşam ben gelmeden önce yaşamış olduğu bu hadisenin etkisiyle duygulanmış babam . Zira hürmet ve övgü ile i oradaki dostlarımız  "Bu Ahmet amca bizim ………..Bey'in babası  deyivermişler.
Burada  başarıya ulaşan ben değilim aslında. Gerçek başarılı olan yıllar önce o motivasyon dolu cümle ile iyi bir insan olma azmini temin eden babam… babalarımız…