Her goncanın soluşu ve gençliğin yaşlılığa dönüşmesi gibi,zaman içinde hayatın her devresi çiçeklenir. Her ermislik ve erdemin kendi zamanı vardır ve hiçbiri sonsuza dek süremez. Yürek her zaman yolculuğa ve yeniden başlamaya hazır olmalı. Hayat her çağırdığında, yürek, kimseye yakınmadan, yeni baslangıçlar için kendine cesaret verebilmelidir. Ve her baslangıç içinde bir sihir bulundurur. Bu sihir bizi korur. ve yaşamamıza, devam etmemize yardım eder. Hafiflikle, basamak basamak geçmeliyiz her yolu. Hiç kimseye anayurt gibi bağlanmadan. Dünyanın ruhu bizi bağlamak ya da sınırlamak istemiyor, bizi basamak basamak genişletmek ve yükseltmek istiyor. Hayatın bir evresine alıştığımız anda, alışkanlığın getirdiği duygu bizi hapseder, bize acı verir. Sadece yolculuk etmeye hazır olan, felç edici alışkanlıklardan kopmayı göze alabilir. Belki de bize bu aşılması gereken basamakları gönderen ölümdür. Hayatın bizden talepleri hiç bitmeyecek. Haydi o zaman yüreğim, ayrılığa, yolculuğa hazırlan ve iyileştir artık kendini.

Hermann Hesse

Nobel ödüllü Alman düşünür, romancı ve şair